(Afl. 91) HOE GNOMÉ VOORGOED UIT OUDEGRAP VERDWEEN

De geruchten gingen dat Gnomé op haar gnomobiel tuffend langs de bossen en de weiden rond Oudegrap, door een gigantische maaidorser, bestuurd door boer Braat, was gegrepen. Men fluisterde dat het enorme hoofd van haar romp werd gekapt en dat het hoofd, met de tong uit de mond en de ogen wijdopen, honderden meters over de weg rolde en pas enkele meters voor het zwaar gesubsidieerde jeugdhonk tot stilstand kwam en, zo beweerde men, dat vijf duivelse kaboutertje, sommigen dachten dat het gnomen waren, er een partijtje mee voetbalden, wat onmogelijk was omdat een flinke trap tegen het grote hoofd minstens een dubbele voetbreuk tot gevolg zou hebben. Anderen beweerden dat ze voortvluchtig was omdat ze vijf van de zes kinderen van Barbarella uit jaloezie om het leven had gebracht, dit vanwege het feit er slechts een van de zesling overbleef in Oudegrap en niemand wist waar de rest verbleef. Wat wel klopte was dat Gnomé, samen met Stultus, Ira en vijf van de zesling zich terugtrokken uit Oudegrap. Boer Braat had hen op zijn grote groene maaidorser een lift gegeven naar het klooster waar Gnomé zelf opgroeide. Het is bekend dat de kinderen op latere leeftijd kinderen bij elkaar verwekten die elke dag ‘knoop in je zakdoek’ speelden en nog heel lang en gelukkig leefden.

Einde.

Led Ledelich, Oudegrap

Kijk ook op de website van vriend/schrijver  Leo D. Lichteberg

 

(Afl. 90) GOED MISLUKT

De Diplomaat wist zich mislukt, volslagen mislukt. Er was geen wending meer, geen keer, geen enkele keer, zelfs geen wederkeer. “Mislukt is mislukt”, bralde hij terwijl hij de spiegel van het borrelglaasje bestudeerde. Van alle kinderen die Barbarella op kerstdag baarde was hij geen enkele vader. Zelfs zijn zaad bleek improductief. Hoe kon De Diplomaat na dit drama nog verder leven? “Hoe kan ik na dit debacle nog verder leven,” vroeg hij zich hardop af. Hier hield men niet zo van in Oudegrap. Geen zelfbeklag, dat hoorde ook niet bij De Diplomaat. Ironie, cynisme, een veeg links en een sneer rechts; dat is De Diplomaat ten voeten uit, maar een beetje snikken om een kind waarvan hij geen vader was? Wat moest Jozef dan wel met dat kindeke Jezus? Die is uiteindelijk toch ook gelukkig gestorven? “Sterven is derven,” lalde De Diplomaat. Boer Braat genoot van het lijden van De Diplomaat. “Mislukt, man, jij bent goed mislukt,” meesmuilde hij. Hier zat muziek in, alsof De Diplomaat Bach betrapte bij het componeren, zo klonk dit De Diplomaat in zijn oren: “mislukt, goed mislukt.” Hij was goed mislukt, De Diplomaat. Had hij toch nog iets goeds gedaan!

 

Led Ledelich, Oudegrap

Kijk ook op de website van vriend Leo D. Lichteberg

 

(Afl. 89) PAL VOOR DE GEBOORTE

De dag voor de geboorte brak de zon door en spande er zich een regenboog over het dorp. Later wisten enkele dorpskinderen, waaronder de kleine Fatima, te melden dat ze zes baby’tjes kraaiend van pret van de regenboog af zagen glijden. Telkens opnieuw roetsten de baby’jes van de imaginaire glijbaan en elke keer bleef er eentje ergens achter tot er slechts een meisje overbleef die grappige hikgeluidjes maakte en elegante boertjes liet. De dorpskinderen meenden ook dat het wurmpje een door de motten aangevreten pandjesjas droeg en een koddig kachelpijphoedje ………… ?

Oudegrap,  Led Ledelich

Wil je op de hoogte blijven van de verwikkelingen in Oudegrap?

Klik dan hier voor een gratis abonnement: http://www.lichteberg.nl/abonnement.htm

 

(Afl. 89) HELSE PIJNEN

Barbarella ging tekeer alsof ze een duivelskind moest baren. Ze schuimbekte en schreeuwde. Haar irissen draaiden weg waardoor je alleen de bloeddoorlopen witte  oogbollen zag. Met haar scherpe nagels scheurde ze de witte lakens aan flarden. Een Oudegrapse bootwerker die nietsvermoedend onder het slaapkamerraam door liep kreeg een hartverzakking bij het horen van de vervloekingen en de verwensingen die haar ontsnapten. Behalve de zeven mogelijke vaders durfde geen dorpeling zich meer in de Oude Herberg te laten zien. Boven deden Gnomé, Ira en Wika alles om Barbarella behulpzaam te zijn. Buiten stormde het en flakkerde de kerstverlichting eerder vervaarlijk dan dat het warmte uitstraalde. Ook de haperende muziekboxen, die slechts flarden muziek uitstootten in plaats van lieflijke teksten ten gehore te brengen, droegen weinig bij aan een serene sfeer. Er lagen geen herdertjes bij nachten en er werden geen schaapjes geteld. Geen Oudegrapper kon zich een guurdere winter herinneren dan deze die de geboorte van de zesling aankondigde. Weer klonk er een ijzingwekkende kreet vanuit het kamertje van Barbarella.

Oudegrap,  Led Ledelich

Wil je op de hoogte blijven van de verwikkelingen in Oudegrap?

Klik dan hier voor een gratis abonnement: http://www.lichteberg.nl/abonnement.htm

 

 

 

(Afl. 88) ZELFVERBRANDING EN RITUELE SLACHT

Drifters zat in een spagaat: vanwege zijn vriendschap met de joodse slager Sem was hij een groot voorstander van ritueel slachten, zijn animositeit jegens de Nieuwe Oudegrapper, en in het bijzonder die met bakker Mo, die naast brood, ook ritueel geslacht vee verkocht, maakte van hem een fervent tegenstander. Hij wist zich hier nauwelijks raad mee en liet het onderwerp daarom maar varen. De Oudegrapse verkiezing voor de man van het jaar kwam er aan. Internationaal stonden demonstratie en zelfverbranding hoog in aanzien en even overwoog hij om zich samen met zijn geiten te laten verbranden als protest tegen of voor het ritueel slachten, dat moest hij nog bedenken. Die gedachte liet hij onmiddellijk varen toen hij vernam van de plannen van de Hell’s Angels om zich in Oudegrap te vestigen. “Wat moeten die motormuisjes met hun cowboypakkies en hun knetterpistooltjes hier toch,” vroeg De Diplomaat zich hardop af. Een tijdje geleden waren ze drie man sterk polshoogte komen nemen bij een leegstaande stal van boer Braat. Vervolgens wilden ze het op een gratis zuipen in de Oude Herberg zetten. Hier stuitten ze op de a.s. vaders wier gemoederen toch al verhit waren en en wel zin hadden in een verkoelende matpartij. Daar houden Hell’s Angels niet van. Als een echte Hell’s Angel de strijd aan gaat, dan zorgt een echte Hell’s Angel dat hij in de meerderheid is, dat hadden ze statutair geregeld en bij een notaris vast laten leggen. Hier vormden ze een minderheid en na wat kniebuiginkjes en enkele rondjes op hun rekening dropen ze af. Die engelen hoorde je daar nooit meer zingen.

Oudegrap,  Led Ledelich

Wil je op de hoogte blijven van de verwikkelingen in Oudegrap?

Klik dan hier voor een gratis abonnement: http://www.lichteberg.nl/abonnement.htm

 

 

 

(Afl. 87) NADEREND MATRIARCHAAT

“Gnomé?” “Ja, lieverd.” “Het wordt een kerstkindje, toch?” “Het wordt een kerstkindje, meisje.” “Ik word de moeder van een kerstkindje?” “Ja.” Gnomé vond het gesprek een beetje een sentimentele kant opgaan. Zo kende ze Barbarella niet. “Het worden kerstkindjes, Barbarella.” “Ja dat weet ik wel en ik hoef er maar één!” Wat nu? Een weigermoeder? “En die andere vijf dan?” “Die geven we toch weg aan de kinderbank?” “Maar je wilt er eentje behouden?” Het moest een meisje worden. “We gaan naar een matriarchaat, Barbarella.” Barbarella kreunde, kon het nog stommer: eeuwenlang hadden ze de Heren Sukkels in de waan gelaten van de heerschappij en nu moest de vrouw de macht opeens overnemen. “Ze zijn te dom, Barbarella. We moeten nu de macht zelf maar eens in handen nemen.” Lekker hoor. Barbarella wilde helemaal geen macht, daar was ze veel te intelligent voor. Beneden in de gelagkamer ruzieden zeven man om het vaderschap en alleen zij kon ze allemaal in de waan laten van het echte vaderschap. Samen met boer Braat zorgde Krelis dat er rust over het dorp kwam. Eventjes geen crisis en geen faillissementen. Nu moesten de boeken op orde. Hierdoor wilde Krelis zich vooral op zijn functie als vroedvrouw concentreren maar ook hem zegde Barbarella de deur. Alleen Gnomé mocht nog aan haar bed verschijnen.

Oudegrap,  Led Ledelich

Wil je op de hoogte blijven van de verwikkelingen in Oudegrap?

Klik dan hier voor een gratis abonnement: http://www.lichteberg.nl/abonnement.htm

 

 

 

 

(Afl. 86) EEN VADER TEVEEL

Diplomientje en het kleine Kraakje leverderden flinke strijd om het beste plekje vlakbij de baarmoedermond, terwijl de rest van de zesling uitgeput tegen de baarmoederwand gekwakt lag. Nog iets meer dan twee weken te gaan.  De vechtende foetussen leken soms letterlijk met Barbarella op de loop te gaan, zozeer gingen ze te keer. Zes koters van zes verschillende vaders en zeven gegadigden. Zeven mannen immers eisten het vaderschap op: De Diplomaat, Achmed, Krelis, Kraak, Stultus, Drifters en Zorba, de zwarte Griek. Zelf twijfelde Barbarella het meest over De Diplomaat. Kraak, haar eerste en grootste liefde gooide nog de hoogste ogen. Van Drifters herinnerde zij zich dat hij haar vroeg om te mekkeren bij het klaarkomen. Van de anderen stond haar weinig bij, behalve dan de onvergetelijke prestaties van Zorba. “Ik ben een seksatleet, ik ben een seksatleet,” brulde hij altijd na zijn orgasme en herhaalde dat tot duizendtig keer toe. Toch maakte ze zich wel een beetje zorgen om hem, zo een weinig viriele indruk als hij maakte de laatste tijd; de geldzorgen zouden zijn prestaties wel drukken. Vanaf haar slaapkamerraam had Barbarella een goed zicht op het plein, de kerstboom en de lichtjes in de straten. Overal zag ze blije mensen opgetogen over de komst van haar zesling.

Oudegrap,  Led Ledelich

Wil je op de hoogte blijven van de verwikkelingen in Oudegrap?

Klik dan hier voor een gratis abonnement: http://www.lichteberg.nl/abonnement.htm

 

 

 

 

(Afl. 85) NUNC EST BIBENDUM

“Nunc est bibendum,” riep De Diplomaat olijk. “Wat lul je nou, Diplomaat,” vroeg Ira, die achter de bar stond. “Nu is het tijd om te drinken.” “Voor jou is het altijd nu.” “Juist, jij begrijpt mij.” Het arme negerjongetje, dat door Krelis verplicht was een opleiding voor kwantummechanicus te volgen ter inburgering, bleek een broertje te hebben. Dit jochie zat in een hoek met een schaal Oud Oudegrapse Roze Koeken voor zijn neus. Drifters zat naast hem en propte de koeken in zijn mond. “Dus jij denkt de status van Oudegrapper te veroveren door het vreten van Oud Oudegrapse Roze Koeken? Hier!” en weer propte hij een koek door de strot van het arme jongetje, “potverdriedubbeltjes, ben jij helemaal belatafeld.” Drifters zette het op een heftig potje retroschelden. Tot de deur openzwaaide en een vrolijk gezelschap haar intrede deed. Boer Braat liep voorop en vendelzwaaide met de Oudegrapse vlag. “Hoera, we hebben centen,” zong het gezelschap, “hoera, we hebben geld. Nou kan de deur weer open, wanneer er wordt gebeld.” Juist op tijd, zo pal voor de feestdagen, had boer Braat van overheidswegen, Krelis, vernomen dat hij meer geld tegen minder rente uit mocht lenen! In zijn schuur draaide de geldpers, een nieuwe tweedehands kopieermachine, volop. Achmed bediende de snijmachine en Kraak stapelde de velletjes. Buiten zwaaide de mensen verheugd met de kerstverse biljetten. Winkeliers hielden majestueus de deuren voor ze open. “Ira?” “Jawel, Diplomaat.” “Nunc est bibendum.”

Oudegrap,  Led Ledelich

Wil je op de hoogte blijven van de verwikkelingen in Oudegrap?

Klik dan hier voor een gratis abonnement: http://www.lichteberg.nl/abonnement.htm

 

 

 

 

(Afl. 84) TUMULT ROND NOG ONGEBOREN LEVEN

Bezorgd boog Krelis zich over de kruiwagen waarin Barbarella half voor pampus lag. De bollende buik stulpte alle kanten uit. “Gelukkig, het zijn vroegtijdige weeën,” mompelde Krelis, naast kroegbaas ook vroedvrouw. Het leek wel of het nog ongeboren leven een ledenvergadering van de plaatselijke voetbalvereniging hield, zo zeer gingen ze te keer. De volgende dag stonden alle potentiële vaders rond het bed van Barbarella. Krelis, naast burgemeester, politie, officier van justitie, vakbondsleider van aspergestekers, ook potentieel vader, depte haar voorhoofd. Ondertussen ruziede elk met ieder over het alleenrecht van vaderschap. Mammademos, de grote Griekse neger, was helemaal komen overvliegen om het vaderschap op te eisen. Hij en Achmed probeerden elkaar met de schouders opzij te duwen. Verderop in de kamer betwistten Stultus, Kraak en De Diplomaat elkaar het vaderschap. Ferm stapten Wika, Ira en Gnomé binnen. De laatste klom behendig op het bed en eiste de aandacht. De mannen moesten weg, de deur uit. Tegen de tijd dat de kindekes het leven zagen mochten ze terug komen. Opgelucht dropen de mannen af om beneden in de gelagkamer verder te kibbelen.

Oudegrap,  Led Ledelich

Wil je op de hoogte blijven van de verwikkelingen in Oudegrap?

Klik dan hier voor een gratis abonnement  http://www.lichteberg.nl/abonnement.htm